سلام دوستان عزیزم!


چند وقتیست که به دنبال فرمول برای استجابت دعا می گردیم!

یک رابطه علت و معلول شبیه ماشین خودپرداز... یا برنامه کامپیوتری. 

یک داده ورودی مشخص و خروجی قابل پیش بینی متناسب با آن.


به دعا خیلی اعتقاد داریم.

نیتمان خیر است!

می خواهیم بدانیم چطور سوالات بی انتهای مردم را جواب دهیم:

اگر دعا حقیقت است، پس تلاش کردن را متوقف کنیم؟

ادعونی استجب لکم چه شد؟ چرا حاجتم را نگرفتم؟


می دانیم که خداوند چقدر به دعا کردن اهمیت می دهد.

اما گاهی که نتیجه مناجات هایمان را "ندیده ایم" که با خودمان گفته ایم:

خداوندا! دیگر از من انتظار نداشته باش که با امیدواری دعا کنم.

خدایا! این حاجت خواستن ها که نتیجه نمی دهد... دعا ها کجا می روند؟


اما...

بیایید فقط یک لحظه تصور کنیم!

آیا ما می خواهیم رابطه خودمان را با خدایی فرمولیزه کنیم که از همه بیشتر حیات دارد؟

از همه شنواتر است و بینا تر

لا تاخذه سنه و لا نوم

له ما فی السماوات و ما فی الارض

...

سبحان الله

(و ما قدروا الله حق قدره)

وای . بعضی هایمان چقد باید از خودمان خجالت بکشیم... از اینکه هر بار دعا می کنیم، احساس کسی را دارم که از ماشین خودپرداز انتظار نتیجه می کشد!

دوستان محترم!

نگاهی به مناجات اهل بیت-ع بیندازیم... ببینیم چقدر خداوند را زنده می بینند!

بیایید حداقل مثل درخواست هایی که از مادر و پدرمان می کنیم، چند کله مقدمه چینی کنیم و شرایط را توصیف کنیم

حداقل همانقدر که حضور آنان را احساس می کنیم، حضور خداوند را هم حس کنیم.

چند تا دلیل بیاوریم! حتی عذر و بهانه های الکی ( دعای کمیل: هوای نفسم بر من غلبه کرد اتفاقات هم کمک کردن و اوضاع رو یک جوری ساختن که من گناه کردم!)

به خودش سوگند! از او شنواتر پیدا نمی کنیم!

همچنین! ازو کسی را پیدا نمی کنیم که بیشتر به ما اهمیت دهد!

کسی نیست که به اندازه او ، به شنیدن حرف ما مشتاق باشد...

با خداوند صحبت کنیم و مشکلمان را مطرح کنیم!

نه اینکه کلمه ای را در دستگاه بنویسیم و enter بزنیم و انتظار بکشیم!

اینطوری خیلی راحت تر می توانیم استجابت خداوند را درک کنیم!


همچنین باید بدانیم که

رابطه دو دوست را نمی توان پیش بینی کرد، چطور می خواهیم برای رابطه کل مردم با خداوند فرمولی صادر کنیم!

از کجا می دانیم که قبل و بعد چه حوادثی بوده و اینکه چرا خداوند دعای کسی را دقیقا مطابق خواسته فعلی  اش برآورده ننموده است؟

تنها اصلی که در تمامی روابط و تمامی دعا ها برقرار است

یک قول مقدس و پر شور و حال است از خود خداوند!

و هنگامى كه بندگان من، از تو در باره من سؤال كنند،

(بگو:) من نزديكم!

دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا می ‏خواند، پاسخ مى‏ گويم!

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِ‌يبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ... ( سوره بقره آیه 186)


بازم هست!

اما قلبتان را می بینم که از شوق به تپش افتاده. می ترسم بعدی را بگویم!

من طلبني وجدني...

آن كس كه مرا طلب كند، من را مي يابد!